Movie

ตอนนี้ผมได้ข่าวเกี่ยวกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของพวกน้องๆที่พวกเค้าๆเรียกกันว่าโอเน็ต-เอเน็ต ซึ่งสมัยผมไม่มีหรอก มีแค่เลือกอันดับ1ถึง5ก็จบ ให้ผมไล่ว่าอะไรคือโอเน็ต-เอเน็ต ผมไม่รู้หรอก รู้แต่ว่าที่เรียกกันว่า แอดมิชชั่นส์ ดูมันเท่กว่าสมัยก่อนวะ อืม..เลยทำให้ผมนึกย้อนกลับไปถึงหนังเรื่องนึง ผมจำได้ว่าเรื่องนี้ผมเข้าดู2รอบ รอบแรกดุแล้วอ่านซับไตเติ้ลไม่ทันเลยไม่ค่อยรู้เรื่อง เพราะตัวเองสายตาสั้น รอบ2เข้าไปเลยพกเอาแว่นสายตาเข้าไปด้วย จำได้ว่า ดูโรงหนังชั้นล่างมาบุญครองสมัยเก่าๆ ถ้าใครอายุ30กว่าๆคงจะนึกออกนะ..ผมว่าใครก็ตามที่หมดไฟ หรือหมดแรงบันดาลใจ ผมแนะนำ หาเรื่องนี้มาดูเลยครับ ผมว่าวีซีดี หรือดีวีดีเรื่องนี้หาไม่ยากครับ...

Welton โรงเรียนที่มีชื่อเสียงของสหรัฐอเมริกา ที่มีจารีต ประเพณีที่เข้มงวดสืบทอดกันมา
ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในชั้นเรียนของครู Keating เขามีวิธีการสอนที่ไม่ยึดถือตามแบบตำรา
โดยให้นักเรียนค้นหาให้พบตัวเอง รู้จักที่จะมีมุมมองในแง่มุมที่แตกต่างในหลายๆแง่มุม
และการรู้จักที่จะตามใจตนเองปรารถนา
คุณครูหัวสมัยใหม่ ผู้มาพร้อมกับแนวคิดที่ไม่เหมือนใคร ตั้งแต่การมองโลก การใช้ชีวิตและการทำตามความฝันของตน
ด้วยลักษณะเหล่านี้
ในหมู่นักเรียนจึงมีความชื่นชอบในตัวของครู Keating เป็นอย่างมาก
Neil Perry และกลุ่มเพื่อนๆได้การก่อตั้ง ชมรมกวีไร้ชีพ (Dead Poets Society)
Neil Perry ได้เข้าร่วมแสดงละครเวที
โดยความไม่ยินยอมพร้อมใจจากผู้เป็นพ่อ สุดท้ายจึงเกิดโศกนาฎกรรมที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้น
เรื่องราวจึงย้อนมากระทบต่อชมรมกวีไร้ชีพ
ครูหัวเก่า ไม่ยอมรับและหาทางขับไล่ครูคีตติ้งออกไป
ท่ามกลางวิถีและกฎเกณฑ์อันเคร่งครัด เขาได้ปลูกฝังค่านิยม
และให้นิยามของการเรียนรู้ที่ต่างออกไปแก่ลูกศิษย์
และนั่นก็ทำให้ชีวิตพวกเขาเปลี่ยนไป

การพบกันระหว่างความคิดแบบเก่าของพ่อแม่ กับ ความคิดระบบใหม่ของคนเป็นลูก
ซึ่งด้วยความที่วัยต่างกันจึงมักจะมองอะไรต่างกันไป
อย่างเรื่องเรียนที่พ่อแม่มักจะมุ่งเน้นไปที่ความสำเร็จและมั่นคงของลูกเป็นสำคัญ
ส่วนลูกจะชอบไม่ชอบเห็นเป็นเรื่องรองลงมา ไม่ใช่ว่าไม่สำคัญนะครับ
เพียงแต่พวกท่านมักจะคิดว่า ให้ลูกเรียนๆไป เดี๋ยวก็ชอบเองแหละ..

"เบื้องหลังกระดาษแผ่นนึง มีคุณค่าอะไรซุกซ่อนอยู่บ้าง
หรือเป็นเพียงใบเบิกทางด้านในตำแหน่งงานเท่านั้น"

ตอนจบของเรื่องนี้งดงามมากเพราะอะไร
เพราะว่าคนเขียนบทฉลาดพอจะไม่ตกขอบลงไปในด้านใดด้านหนึ่งอย่างที่เห็นกันง่ายๆ
ว่าไม่สุขก็ทุกข์ ไม่แพ้ก็ต้องชนะ
เรื่องนี้จบลงแบบไม่สมหวัง แต่ว่ามีหวัง เทียนที่ครูจุดให้ลูกศิษย์ไม่มีวันดับ และโลกก็ยังหมุนต่อไปได้ แม้ไม่ใช่ด้วยความสมหวัง
แต่ก็ด้วยความหวัง ซึ่งเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงจิตใจมนุษย์มาตั้งแต่ถือกำเนิดจนสิ้นชีวิต